زندگی آن چه را که می خواستم به من داد

و در ضمن به من فهماند که آن چیز اهمیتی نداشت

ژان پل سارتر

که وقتی که غمگین‌م

تو هزار سوراخ قایم میشم

که کسی نبینه منو
که فراموش بشم
که فراموش میشم

از اینجا

تورا آرزو نخواهم کرد ،

هیچوقت !

تو را لحظه ای خواهم پذیرفت

که خودت بیای

با دل خود ،

نه با آرزوی من

حالم بد است
دیوار ها
تعادل شان را
از دست داده اند
همیشه فرصت افتادن هست
همیشه فرصت در خاک غلت زدن
همیشه فرصت در جوی پر لجن دراز شدن
همیشه فرصت مردن
همیشه فرصت کمی از دست های تو اما برای من
چقدر کم است

حافظ موسوی

پیوسته تلاش می‌کنی خودت را به دیگران اثبات کنی؛

کِی می‌خواهی زندگی کنی

و لذت ببری؟

در زندگی بعضی ها هم نفس هستند

و

بعضی ها هم قفس …

عادت کرده ام مشکلی که برایم پیش بیاید تقصیر را بیندازم گردن “تو”

بگویم، اگر “تو” بودی این اتفاقات نمی افتاد.

ولی نیستی.

لحظه نگار

از دوردست ِ من بیا
تا پیش ِ پای تو بنشینم
و
در نگاهت ببینم
دنیا به جز سیاه
چه رنگی‌ست؟

-مژگان عباسلو

تجربه‌ام حکم می‌کند وقتی کسی با تمام قوا می‌کوشد به چیزی برسد، نمی‌تواند.

و وقتی با همه‌ی توان از چیزی می‌گریزد، معمولا همان سر راه‌اش سبز می‌شود.

هاروکی موراکامی؛ کافکا در کرانه

‎

شب،
پر از خستگی
من،
پر از ابر بودم

شب
به پایان…
من
به باران
مگر
می‌رسیدم….؟

-مژگان عباسلو