در نهان،

به آنانی دل میبندیم که دوستمان ندارند،

و در آشکارا
از آنانی که دوستمان دارند غافلیم.

شاید این است دلیل تنهایی ما

دکتر علی شریعتی

س اول سرماست
اما
میگویند زمستان امسال
سرما نیست
یخزدگی نیست
یخبندان نیست
باور کنم؟

آدم تکه تکه های دلش را میان شکاف روز ها جا می گذارد

و هیچ چیز این زندگی آن قدرها راحت نیست که فکر می کنی…

میدانی پاییز می رود
و تو میروی
عشق میرود
و همه حس هایم تمام میشود
زمستان می آید
و فصل نو میشود
اینجا همه چیز یخ زده ست
…

زمستان فرا میرسد
و من نمی خواهم پاییز برود
…

چند وقتی است

پشت بازرچه, زیر گذر

دوره گردی “دلتنگی” می فروشد:

سطری سه قران با قاب خاتم,

ارزانتر با قاب چوبی یا طلایی .

خط نستعلیق, جنس اعلا …

گاهگاهی

رهگذری می آید,

نگاهی می کند,

می پسندد,چانه می زند و ارزانتر می برد.

می رود کنج دیوار اتاقش می آویزد

و شاید حتی زیر لب - هرازگاهی - زمزمه ای می کند.

دلتنگی ها را می برند:

سطری سه قران,

سطری دو قران,

و “دلی تنگ” را بر جای می گذارند…

راستی میدانی این روزها- مرحم دل تنگ - “واژه ای” چند؟

زندگی را دور بزن و آن گاه که بر تارک بلند ترین

قله ها رسیدی،

لبخند خود را نثار تمام سنگریزه هایی کن

که پایت را خراشیدند

این همه ملاحظه کاری!

شایدم الویت بندی

اونم کار در الویت اول

یادمون باشه ما عمر نوح نداریم

این روزهای عمرمونه که به سرعت میگذره

شاید

سالها بعد

در گذر جاده ها

بی تفاوت از کنار هم بگذریم وبگوییم

این غریبه چقدر شبیه خاطراتم بود